Η Ερίλια πάει ταξίδι: Προορισμός η Σαΐτα

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν η Ερίλια. Ναι, αυτή η γνωστή και μη εξαιρετέα ολίγον τυχοδιώκτρια, ταξιδεύτρια, παραμυθατζού. Είχε μόλις φτιάξει τις βαλίτσες της και σκεφτόταν για πού να φύγει. Πολλά ήθελε να δει ακόμη, γι’ αυτό είπε να ψάξει στο διαδίκτυο.

Μια ωραία μέρα του Οκτωβρίου η Ερίλια είδε ένα όνομα: Σαΐτα. Πάτησε τον σύνδεσμο και διάβασε ένα κείμενο που της θύμιζε τις δικές της ιστορίες. Μιλούσε για ανέμους, γρήγορους και βιαστικούς, γλυκούς, μυρωδάτους, ήρεμους, αναζωογονητικούς, χαλαρωτικούς. Και μετά είδε μια φωτογραφία. Σκέφτηκε -παρότι δεν υπήρχε διευκρίνιση- πως ο τύπος της φωτο ήταν ο ίδιος που είχε γράψει το κείμενο.

Η Ερίλια κοίταξε μια ακόμη φορά το κείμενο και μετά τη βαλίτσα της, τίγκα μέχρι επάνω.

«Δεν είναι κατάσταση αυτή!» μουρμούρισε κι πέταξε φουρκισμένη το καλάμι του ψαρέματος και μερικά από τα καπέλα που της είχε χαρίσει από τη συλλογή του ένας ξακουστός καθηγητής.

Ουφ! Επιτέλους, υπήρχε χώρος. Αρκετός και άπλετος όπως λένε επιστημονικά. Μια και δυο, η Ερίλια πήρε αποφασιστικά τα χειρόγραφα από το συρτάρι και τα τακτοποίησε στη βαλίτσα. «Η Πολιτεία που δεν είχε Χριστούγεννα», «Ο ήλιος που έχασε τοδρόμο του», «Το αεράκι και η καμινάδα» κι ένα σωρό ακόμη που δε χρειαζόταν να διαβάσει τους τίτλους, αφού τα είχε γράψει μετά από κάθε εξερευνητικό ταξίδι της, οπότε τα ήξερε απ’ έξω κι ανακατωτά.

Έκλεισε τη βαλίτσα, μπήκε στο σούπερ ταχυκίνητό της και σε ελάχιστο χρόνο προσγειώθηκε στην πανέμορφη Καβάλα. Για να μην πάει κι εντελώς απρόσκλητη -ε, θυμήθηκε και τους καλούς της τρόπους- σχημάτισε ένα νούμερο στο κινητό της. Της απάντησε μια πολύ γλυκιά φωνή που ανήκε στον τύπο της φωτογραφίας. Αυτόν ντε, που είπαμε πως έφτιαξε τη Σαΐτα και που τον λέγανε Ηρακλή, αν και αργότερα η Ερίλια έμαθε πως μερικοί τον γνωρίζουν σαν Νικηφόρο.

Για να μη σας τα πολυλογώ, πολύ καλά έκανε η Ερίλια και πήγε αυτό το ταξίδι. Γιατί γνώρισε έναν άνθρωπο με απίστευτες ιδέες και μπόλικη τρέλα με την πολιτικώς ορθή έννοια της λέξης. Γιατί βέβαια τρελό ή Δον Κιχώτη θα βιαστεί να πει κανείς κάποιον που το όνειρό του είναι να βρίσκει πάντα τρόπους για να απελευθερώνει τη δημιουργικότητα και τη φαντασία. Ένας τέτοιος τρόπος είναι και οι εκδόσεις Σαΐτα. Μια πολύχρωμη και ευέλικτη πορεία των λέξεων μέσα στο διαδίκτυο για ελεύθερα αναγνωστικά ταξίδια. Μια συνεχής πρόκληση στη φαντασία, αλλά κι ένα φιλόξενο σπίτι για κάθε δημιουργό που από παιδί τού άρεσε να πετάει σαΐτες.

Καθώς τα έγραφε όλα αυτά η Ερίλια θυμήθηκε πως κι αυτής της άρεσαν οι σαΐτες από μικρή. Αλλά και οι ανεμόμυλοι, ξέρετε αυτοί με τα πολύχρωμα φτερά που μοιάζουν με χρωματιστό τρεχούμενο νερό καθώς τους φυσάει το αεράκι.

Κι η Ερίλια χαμογέλασε με το που τα σκέφτηκε όλα αυτά. Της είχε έρθει μόλις μια καινούρια ιδέα. Προς το παρόν, θα τη μοιραστεί με τον Νικηφόρο, αυτόν της Σαΐτας, που τον λένε κανονικά Ηρακλή. Ε, μετά, πού θα πάει; Θα το μάθουμε κι εμείς!

Μπορείτε να δείτε το παραπάνω άρθρο στις σελίδες 54-55 του περιοδικού www.bonusmallmag.gr (Τεύχος 13, Απρίλιος 2013) και να διαβάσετε κι άλλα ενδιαφέροντα άρθρα, πατώντας εδώ.

The sun who lost his way

Title: The sun who lost his way

Author: Evridiki Amanatidou

ISBΝ: 978-618-5040-05-5

Contributors

Cover, Illustrations: Evgenia Papaioannou

Translator: Iliana Mandrani

Page layout: Iraklis Lampadariou

Description

“And what is so wrong with my liking game playing instead of learning Geography?”. That’s what the naughty sun, Shiny, kept saying all the time.

Anyway, the time he should rise and shine in order to start a new day for people has come.

And then…

Then, things got a bit tougher. Cheerful and eager, he began, but soon he got confused and lost his way.

What should people do to help the naughty little one?

A story about the importance of everything, no matter small or big, and the power of helping each other.

This book is flying free on the Internet since March 2013.

Download the book in .pdf (document size: 5,79 ΜΒ)

Read the book online without downloading the file on issuu

Ποιος κατοικεί στην Πολιτεία της Ερίλιας;

   Υπάρχουν δύο χώρες: Η Φαντασία και η Πραγματικότητα. Κι εκεί απάνω στα σύνορά τους, βρέθηκε το Παραμύθι. Κι είπε να χτίσει πόλεις και χωριά. Βρήκε λοιπόν το παραμύθι πολλά παράξενα πλάσματα και τους ανέθεσε αυτή τη δουλειά. Ένα από αυτά τα πλάσματα που μοιάζουν ξωτικά είναι και η Ερίλια.

   Η Ερίλια γυρίζει με την παραμυθοβαλίτσα της παντού και μαζεύει ιστορίες. Παίζει με τα χαρτιά και τα μολύβια ψάχνοντας να βρει πού καταλήγει το ουράνιο τόξο.

   Εκεί στα σύνορα λοιπόν, έχτισε την Πολιτεία της. Αντί για πέτρες και τούβλα, τα σπίτια της είναι φτιαγμένα από ιστορίες όπου γίνονται οι πιο παράξενες συναντήσεις. Κάθε ένα σπίτι έχει το δικό του όνομα. Μπαίνοντας στην Πολιτεία θα συναντήσετε ένα κατακόκκινο κτίσμα με ένα μεγάλο πανό απ’ έξω. «Η Πολιτεία που δεν είχε Χριστούγεννα» γράφει, αλλά μη φανταστείτε ότι εκεί μέσα μπορείτε να μπείτε μόνο τα Χριστούγεννα και τις άλλες μέρες δεν επιτρέπεται η είσοδος. Θα το βρείτε ανοιχτό πάντα, μικροί και μεγάλοι, για να μάθετε με ποιον τρόπο μια άχρωμη και κουρασμένη πόλη έγινε ξανά χαρούμενη και γιορτινή. Και φυσικά μπορείτε να φτιάξετε τα δικά σας σπίτια και στολίδια, να ξεπατικώσετε τα σχέδια του παραμυθιού και να τα ξανασκιτσάρετε με χαρτόνι, εφημερίδες ή υφάσματα.

   Αμέσως μετά θα συναντήσετε ένα πορτοκαλί σπίτι όπου κατοικεί ο Λάμπης, ο σκανταλιάρης ήλιος, γιατί είναι «Ο ήλιος που έχασε το δρόμο του». Θα σας διηγηθεί τις περιπέτειές του και θα σας καλέσει σίγουρα να παίξετε μαζί του. Θα σας βοηθήσει να φτιάξετε τον δικό σας ήλιο με πολύχρωμα χαρτόνια και γκοφρέ χαρτί. Κι αν σκαρώσετε και κανένα τραγουδάκι για τον Λάμπη, ε, ακόμη καλύτερα: ο άτακτος μικρός μας θα το ευχαριστηθεί πολύ.

   Πού να δείτε τι υπάρχει παρακάτω! «Το αεράκι και η καμινάδα» μένουν μόνιμα σε αυτό το σπίτι που θα το γνωρίσετε από τα όμορφα κεραμίδια του και την ακόμη πιο όμορφη καμινάδα του. Αυτή που ήταν κάποτε πολύ εγωίστρια, τώρα είναι η καλύτερη φίλη με το ντροπαλό αεράκι. Μπορείτε να φτιάξετε από βαμβάκι το αεράκι και να το στολίσετε όπως θέλετε. Όσο για την καμινάδα, μικρά και μεγάλα χαρτόκουτα είναι στη διάθεσή σας για να την κατασκευάσετε ή ακόμη και να μεταμφιεστείτε εσείς οι ίδιοι.

   Κι αυτό το παράξενο σπίτι που συναντάτε μόλις πάρετε την ανηφόρα; Μα είναι «Το συναχωμένο ηφαίστειο», το σπίτι του Κοιμίση. Μπείτε, είναι φιλόξενος κι επειδή είναι και λίγο παραπονιάρης, θέλει πολλούς φίλους κοντά του. Του αρέσει να του διαβάζουν ιστορίες και χαίρεται να βλέπει πώς τον φαντάζονται τα παιδιά. Γι’ αυτό θα βρείτε πολλές χρωματιστές πλαστελίνες στα δωμάτιά του, να φτιάξετε το δικό σας ηφαίστειο.

   Η Ερίλια θα χαρεί να σας συναντήσει στην Πολιτεία της. Ανοιχτή είναι η πρόσκλησή μας να ζωγραφίσετε, να τραγουδήσετε, να κάνετε ό,τι σας κατέβει, να φέρετε τα πάνω κάτω!

   Η Ερίλια θα περιμένει τις δημιουργίες σας στο politeiatiserilias@gmail.com

Ζωγράφισα μια πολιτεία, τον ήλιο κι ένα αεράκι πάνω σε μια Σαΐτα

Στην αρχή ήμουν η Ευρυδίκη και μετά έγινα η Ερίλια. Και οι δυο μαζί πήραμε την απόφαση να επισκεφτούμε τις ψηφιακές εκδόσεις Σαΐτα. Μιλήσαμε εγκάρδια με τον δημιουργό τους, τον Ηρακλή Λαμπαδαρίου, μας εμπιστεύτηκε και τον εμπιστευτήκαμε. Διορθώσαμε και ξαναδιορθώσαμε, είδαμε τις γραμματοσειρές και τα χρώματα, φορτώσαμε ξανά και ξανά τα αρχεία και φτάσαμε στην εικονογράφηση. Κάθε απόφαση και κάθε επόμενο βήμα ήταν το αποτέλεσμα μιας άψογης συνεργασίας. Μια χαλαρή φιλική ατμόσφαιρα, που θύμιζε ξεκούραση μπροστά στο τζάκι όπου απολαμβάνει κανείς τη θαλπωρή της φωτιάς και τις ιστορίες που μια τέτοια στιγμή αφήνει ελεύθερες.

Η ιστορία η δική μου και της Σαΐτας μπορεί να μοιάζει παραμύθι, είναι όμως το κοινό μας αληθινό παραμύθι. Θελήσαμε να γράψουμε και να ζωγραφίσουμε λόγια και εικόνες που θα κάνουν ανθρώπους κάθε ηλικίας -γιατί ποιος είπε αλήθεια πως τα παραμύθια είναι μόνο για τα παιδιά;- να νιώσουν τη μαγεία ενός ταξιδιού χωρίς χρόνο και τόπο, εκεί που το παράδοξο μπλέκεται με το καθημερινό και συμβαίνουν όλα τα πιθανά και απίθανα. Φτιάξαμε τις δικές μας ιστορίες, που ίσως μοιάζουν με αυτές που ακούσαμε από μια σοφή γιαγιά ή μια τρυφερή μαμά. Κι όταν όλα ήταν έτοιμα και ήρθε η στιγμή της απελευθέρωσης, φιλήσαμε τις χρωματιστές μας σαΐτες, τους ευχηθήκαμε να κάνουν πολλά και καλά ταξίδια και τις αφήσαμε ελεύθερες.

Χαίρομαι να βλέπω τις δημιουργίες μας και η χαρά μου γίνεται ακόμη πιο μεγάλη όταν ένας κι άλλος ένας κι ακόμη πιο πολλοί βρουν τη δική μας σαΐτα, την πάρουν στα χέρια τους, τη διαβάσουν και με τη σειρά τους τη στείλουν για ακόμη πιο μακρινά ταξίδια.

Το κείμενο δημοσιεύτηκε  εδώ.

Ευρυδίκη Αμανατίδου: Το συναχωμένο ηφαίστειο

Τίτλος: Το συναχωμένο ηφαίστειο

Συγγραφέας: Ευρυδίκη Αμανατίδου
ISBN: 978-618-5040-02-4

Συντελεστές

Εικονογράφηση: Ευγενία Παπαϊωάννου

Σύνθεση εξωφύλλου-Επιμέλεια-Διορθώσεις: Ηρακλής Λαμπαδαρίου

Σελιδοποίηση: Κωνσταντίνα Χαρλαβάνη

Σύντομη περίληψη

«Ο Κοιμίσης κρυολόγησε».

«Εντάξει, θα του περάσει! Πού βλέπετε κάτι ασυνήθιστο;»

«Όμως ο Κοιμίσης δεν είναι άνθρωπος».

«Αλλά τότε;»

«Ηφαίστειο είναι!»

«Άντε καλέ! Κρυολογούν και τα ηφαίστεια;»

Μια αλληγορική ιστορία για ένα χαριτωμένο «πιτσιρίκι». Η ανάγκη που έχουμε όλοι μας για μια καλή συντροφιά, μια γερή φιλία. Κι η ομορφιά που απλώνεται πάντα γύρω μας όταν μια μεγάλη καρδιά τη χαρίζει απλόχερα.

Το συγκεκριμένο βιβλίο πετάει ελεύθερα στο Διαδίκτυο από τον Μάρτιο του 2013.

Κατεβάστε το βιβλίο σε μορφή .pdf (μέγεθος αρχείου: 12,37 MB)

Διαβάστε το σε μορφή εικονικού βιβλίου, χωρίς να κατεβάσετε το αρχείο από το Issuu

Το συγκεκριμένο βιβλίο, όπως και όλα τα βιβλία των Εκδόσεών μας, ταξιδεύει ελεύθερα στο Διαδίκτυο με άδεια Creative Commons 

(Αναφορά Δημιουργού – Μη εμπορική χρήση – Όχι παράγωγα έργα 3.0 Ελλάδα)

Χρύσα Λουλοπούλου: Η πριγκίπισσα που δεν έτρωγε μελιτζάνες

Τίτλος: Η πριγκίπισσα που δεν έτρωγε μελιτζάνες

Συγγραφέας: Χρυσούλα Λουλοπούλου

ISBΝ: 978-618-80394-7-6
Εκδόσεις Σαΐτα 

Συντελεστές

Εικονογράφηση: Ευτυχία Κουκουζέλη-Δημακοπούλου

Σύνθεση εξωφύλλου: Ρούλα Μονογυιού

Επιμέλεια-Διορθώσεις: Ευρυδίκη Αμανατίδου

Σελιδοποίηση: Ηρακλής Λαμπαδαρίου

Σύντομη περίληψη

Τι βάσανα που έχει η ζωή της πριγκίπισσας Έλενας! Αφού δεν της αρέσουν οι μελιτζάνες, πόσες φορές πρέπει να το πει;

Η Έλενα έχει τα πάντα. Παιχνίδια, ρούχα, ένα μεγάλο όμορφο σπίτι και γονείς που τη λατρεύουν. Τι αχαριστία, θα έλεγαν όλοι! Αφού λοιπόν δεν της λείπει τίποτα, γιατί είναι τόσο θλιμμένη;

Ώσπου μια μέρα, όλα αλλάζουν. Περνώντας μέσα από μια τρύπα του βασιλικού φράχτη, η Έλενα συναντάει την …Ευτυχία και δοκιμάζει ένα φαγητό με περίεργο όνομα.

«Η πριγκίπισσα που δεν έτρωγε μελιτζάνες» είναι μια σαγηνευτική ιστορία για τη φιλία και τη σημασία της προσφοράς των αγαθών.

«Κι αν το πιστέψεις το παραμύθι αυτό και κάνεις κι εσύ καλό για όσους είναι γύρω σου, ακόμη κι αν δεν είσαι πριγκίπισσα ή βασιλιάς, πού ξέρεις; Μπορεί με τη μικρή σου βοήθεια, αυτός ο κόσμος να γίνει καλύτερος!»

Το συγκεκριμένο βιβλίο πετάει ελεύθερα στο Διαδίκτυο από τον Ιανουάριο του 2013.

Κατεβάστε το βιβλίο σε μορφή .pdf (μέγεθος αρχείου: 5,85 MB)

Διαβάστε το σε μορφή εικονικού βιβλίου, χωρίς να κατεβάσετε το αρχείο:στο issuu

Μέσα από την έξοχη εικονογράφηση της Ευτυχίας Κουκουζέλη-Δημακοπούλου, η πριγκίπισσα Έλενα, το τρυφερό δημιούργημα της Χρύσας Λουλοπούλου, ντύνεται χρώματα και μπαίνει στις καρδιές  μας. Η Έλενα τα έχει όλα, της  λείπει όμως το πιο βασικό, η παρέα ενός συνομήλικου παιδιού, η συντροφιά, η κοινωνικοποίηση. Καλά τα πλούτη και τα παλάτια, όμως τίποτα δεν φέρνει την ποθούμενη ευεξία και πληρότητα που εμπεριέχει η έννοια της φιλίας και της πραγματικής αγάπης. Και μέσα από αυτά, γίνεται κανείς πιο ανοιχτομάτης και ανοιχτόμυαλος, βλέπει τις ανάγκες των άλλων. Γιατί πρόβλημα δεν είναι να μη σου αρέσουν οι μαγειρευτές μελιτζάνες. Πρόβλημα είναι να μην έχεις έστω ένα πιάτο φαγητό στο τραπέζι σου, χρήματα για να επιβιώσεις εσύ και η οικογένειά σου, να φροντίσεις την υγεία σου, να βάλεις ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι σου. Ένα παραμύθι που μέσα από μια ζαχαρένια ιστορία φανερώνει την πικρή πραγματικότητα αυτού του κόσμου, αλλά και την ελπίδα για κάτι καλύτερο, αυτό που αν προσφέρει από λίγο ο καθένας, θα γίνει πολύ.

"Η Πολιτεία που δεν είχε Χριστούγεννα" στον 2MM του Σίδνευ

Την παραμονή των Χριστουγέννων, η κυρία Ιωάννα Χάβιαρη που εργάζεται στον ελληνικό ραδιοφωνικό σταθμό 2ΜΜ του Σίδνευ στην Αυστραλία, μού έκανε την τιμή να διαβάσει το παραμύθι μου «η Πολιτεία που δεν είχε Χριστούγεννα» στην εκπομπή της «Ραδιομυθιστόρημα». Την ευχαριστώ πολύ. Παραθέτω ακουστικά εδώ και σε κείμενο την εκπομπή.

Ο πρόλογος της κυρίας Ιωάννας Χάβιαρη:

Φίλες και φίλοι του βιβλίου,

Καλό σας μεσημέρι και Χρόνια Πολλά!

Ακόμα ένα ραδιομυθιστόρημα μαζί σας και σήμερα, Παραμονή Χριστουγέννων του 2012. Ένα 2012 που κοντεύει στην δύση του, και αναπόφευκτα αυτές τις ημέρες μας προκαλεί να κάνουμε όλοι τον απολογισμό μας. Πολλοί από εσάς ξέρετε ότι και εγώ όπως και πολλά νέα παιδιά στον 2ΜΜ και στην Αυστραλία γενικότερα είμαστε νεοαφιχθέντες από την Ελλάδα, ο καθένας με την δική του ιστορία, τους δικούς του λόγους και τα δικά του όνειρα.

Ωστόσο, ένα κοινό μας ενώνει όλους τους καινούριους αλλά και όλους τους παλιούς. Και αυτό δεν είναι άλλο βέβαια από την πατρίδα μας, την Ελλάδα. Την Ελλάδα που κάποτε ανάγκασε πολλούς από εσάς να μεταναστεύσετε…Kαι την Ελλάδα που πλέον αναγκάζει πολλούς και από εμάς να μεταναστεύσουμε. Βρισκόμαστε λοιπόν σε ένα σταυροδρόμι των γενεών, εμείς οι νεότεροι με εσάς τους παλαιότερους, που νομίζω ότι αντικατοπτρίζεται ξεκάθαρα στην σημερινή μας αφήγηση.

Πρόκειται για μια επίκαιρη Χριστουγεννιάτικη ιστορία, ωστόσο είναι ταυτόχρονα και πολύ διαφορετική από αυτές που ήδη έχουμε ακούσει πολλάκις... Kαι αυτό γιατί, δεν είναι απαραίτητα ευχάριστη, είναι όμως οπωσδήποτε αληθινή. Γι’αυτό σας καλώ, μέσα από τον αέρα του 2ΜΜ, να αφήσετε για λίγο στην άκρη του μυαλού σας αυτό που θεωρείτε πως πρέπει να είναι μια Χριστουγεννιάτικη ιστορία, και να δώσουμε όλοι μαζί την ευκαιρία σε τούτη την διαφορετική ιστορία να πάρει σάρκα και οστά και στην Αυστραλία, μέσα από όλους εμάς.

Γιατί, έχοντας κάνει τον απολογισμό μας οι περισσότεροι, καταλήγουμε σε μια και μόνο σκέψη: Στην πατρίδα μας, στους συμπατριώτες μας που δεν έχουν φέτος την οικονομική ευχέρεια για να ζεστάνουν το σπίτι τους, να βρεθούν όλοι μαζί σε ένα χώρο και να γιορτάσουν την γέννηση του Θείου Βρέφους και τα υψηλά ιδανικά που μας χάρισε με την άφιξή του στη Γη. Η σκέψη μας λοιπόν ας βρεθεί δίπλα στους αδύναμους όλου του κόσμου, και ιδιαίτερα φέτος, στο αδύναμο αίμα μας.

«Η πολιτεία που δεν είχε Χριστούγεννα» της Ευρυδίκης Αμανατίδου. Εκδόθηκε πριν από ένα μήνα, τον Νοέμβριο του 2012 στην Ελλάδα, από τις εκδόσεις Σαΐτα.

Ακολουθεί το κείμενο του «Η Πολιτεία που δεν είχε Χριστούγεννα» http://www.saitapublications.gr/2012/11/ebook.7.html

Ο επίλογος της κυρίας Ιωάννας Χάβιαρη:

Αυτό ήταν φίλες και φίλοι του Βιβλίου το διήγημα «Η πολιτεία που δεν είχε Χριστούγεννα» της Ευρυδίκης Αμανατίδου. Κλείνουμε με λίγα λόγια από την ίδια την συγγραφέα, την κ. Ευρυδίκη Αμανατίδου :

«Η κατάσταση που βιώνουμε στη χώρα μας δε θα μπορούσε βέβαια να μας αφήσει ανεπηρέαστους. Πιστεύω πως τίποτα στη ζωή δεν είναι ρόδινο, όμως από κάθε τι δύσκολο και δυσάρεστο μπορεί να προκύψει κάτι καλό. Αυτό ήταν το νόημα με το οποίο γράφτηκε η Πολιτεία. Να τονίσω το πνεύμα συνεργασίας, εκεί είναι η δύναμη, εκεί και η διαφορά. Η Ελλάδα μας βρίσκεται παντού και η ομογένεια το αισθάνεται βαθύτερα αυτό».

Από την Ιωάννα Χάβιαρη και το Ραδιομυθιστόρημα , να ευχαριστήσουμε την συγγραφέα κ. Ευρυδίκη Αμανατίδου για την ευγενική διάθεση του κειμένου της και ας κάνουμε φέτος μια ευχή- Αυτά τα Χριστούγεννα να είναι τα τελευταία που περνούν οι Έλληνες με τόση πίεση και αγωνία.

Χρόνια...Αληθινά! Γεια σας.

ΕΓΡΑΨΑΝ ΓΙΑ "ΤΟ ΑΕΡΑΚΙ ΚΑΙ Η ΚΑΜΙΝΑΔΑ"

Ο συγγραφέας Τάσος Αγγελίδης Γκέντζος παρουσιάζει στο ιστολόγιό  του με ένα εξαιρετικό κείμενο το παραμύθι "το αεράκι και η καμινάδα". Ευχαριστούμε πολύ!!



Ένα ακόμα παραμύθι πέταξε κοντά στις παιδικές μου μνήμες…

Οι εκδόσεις Σαΐτα απελευθέρωσαν το τρίτο κατά σειρά παραμύθι της Ευρυδίκης Αμανατίδου στην Καβάλα των παιδικών και εφηβικών μου χρόνων.

Κι αυτό το ταξίδι λοιπόν ξεκινά από την Καβάλα μας!  

Αισθάνομαι ιδιαίτερα περήφανος που ένας νέος και τόσο ταλαντούχος άνθρωπος, ο Ηρακλής Λαμπαδαρίου, απελευθερώνει συχνά πυκνά αξιόλογες δημιουργίες από τις εκδόσεις του.

Τελικά στα τόσο δύσκολα χρόνια που περνάμε τα χρειαζόμαστε τα παραμύθια…

Δε θέλω να πιστέψω σε αυτό που μου σερβίρουν τόσο κυνικά, δε θέλω να συμπαραταχτώ με τη μιζέρια τους, δε θέλω να γίνω ένας από δαύτους…

Θυμάμαι τα χρόνια του δημοτικού σχολείου, τότε που ο παππούς μου έφερνε στο σπίτι μας το περιοδικό «Ρομάντζο»… το άνοιγα και διάβαζα το παραμύθι…

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας βασιλιάς…

Κι εγώ τι θα ξεστομίσω στους αυριανούς μαθητές μου;

Μια φορά κι έναν καιρό ζούσαμε σε μια χώρα κοιμισμένη, μια χώρα του καναπέ…

Να φυσήξει ένας άλλος αέρας!

Στο παραμύθι της κυρίας Αμανατίδου όλοι το περιμένουν αυτό το χαρούμενο, δροσιστικό αεράκι. Λυτρωτικό θα το βάπτιζα εγώ… Να τρέξει προς όλες τις κατευθύνσεις, να πετάξει, να φυσήξει. Κι αυτό είναι αλήθεια πως βιάζεται πολύ. Τα όνειρα και τα ταξίδια το καλούν. Ώσπου… Εκείνη έχει φορεσιά κόκκινη με περίεργα σχέδια και ένα μαύρο τριγωνικό καπέλο. Μια καμινάδα πραγματικά ξεχωριστή. Όμορφη αλλά φαντασμένη. Συναντιούνται ή καλύτερα το αεράκι πέφτει επάνω της. Και τότε, όλα τα πράγματα αλλάζουν.

Κι εμείς το περιμένουμε το αεράκι…

Κάποτε μιλούσαν για τον αέρα της αλλαγής…

Οι λέξεις έχουν χάσει πια τα νοήματά τους!

Μπράβο στη συγγραφέα – δε θα σας κρύψω πως είναι καλή μου φίλη – για την τόσο τρυφερή της ιστορία. Μια ιστορία για τη φιλία, την προσφορά, τον σεβασμό και την αγάπη.

Αλλά και μια φανταστική αλληγορία για το διαφορετικό…

Ίσως ένας μικρός και αθόρυβος ύμνος προς το διαφορετικό…

Πόσο εύκολο είναι μία λέξη ή μία κίνηση να φέρει ένα χαμόγελο ή ένα δάκρυ…

Πολλά τα δάκρυα…

Παντού τα δάκρυα…

Θέλω να πιστεύω πως θα στερέψουν κάποτε τα δάκρυα.

Θέλω να ελπίζω πως θα περισσέψουν τα χαμόγελα…

Τίτλος: Το αεράκι και η καμινάδα

Συγγραφέας: Ευρυδίκη Αμανατίδου

ISBΝ: 978-618-80220-7-2

Συντελεστές

Εικονογράφηση-Εξώφυλλο: Απολλώνια Παραμυθιώτη 

Επιμέλεια-Διορθώσεις: Ηρακλής Λαμπαδαρίου

Σελιδοποίηση: Κωνσταντίνα Χαρλαβάνη 

Σύντομη περίληψη

Όλοι το περιμένουν αυτό το χαρούμενο, δροσιστικό αεράκι. Να τρέξει, να πετάξει, να φυσήξει. Κι αυτό βιάζεται πολύ. Τα όνειρα και τα ταξίδια το καλούν. Ώσπου…

Εκείνη έχει φορεσιά κόκκινη με περίεργα σχέδια και ένα μαύρο τριγωνικό καπέλο. Μια καμινάδα ξεχωριστή. Όμορφη αλλά φαντασμένη.

Συναντιούνται ή καλύτερα το αεράκι πέφτει επάνω της. Και τότε, όλα αλλάζουν.

Μια τρυφερή ιστορία για τη φιλία, την προσφορά, τον σεβασμό και την αγάπη. Αλλά και μια αλληγορία για το διαφορετικό και πόσο εύκολο είναι μία λέξη ή μία κίνηση να φέρει ένα χαμόγελο ή ένα δάκρυ…

Το συγκεκριμένο βιβλίο πετάει ελεύθερα στο Διαδίκτυο από τον Δεκέμβριο του 2012.

Κατεβάστε το βιβλίο σε μορφή .pdf (μέγεθος αρχείου: 5,97 MB)

ή διαβάστε το σε μορφή εικονικού βιβλίου εδώ